BIP
31. BAZA LOTNICTWA TAKTYCZNEGO
4. WIELKOPOLSKA ESKADRA LOTNICZA Z LAT 1919 - 1920

4. WIELKOPOLSKA ESKADRA LOTNICZA Z LAT 1919 - 1920

Formowanie 4. Wielkopolskiej Eskadry Bojowej pod dowództwem por. pil. Jerzego Dziembowskiego rozpoczęto w dniu 25.05.1919 r. na lotnisku Ławica k. Poznania. Jej powstanie było końcową fazą organizacji lotnictwa wielkopolskiego.
Ówczesny stan Stacji Ławica umożliwiał należyte personalne uzupełnienie eskadry, jednak kwestia sprzętu napotykała na trudności, gdyż brakowało sprawnych myśliwskich samolotów. W początkowej fazie czterech pilotów realizowało szkolenie na samolotach trzech typów: Fokker D. VII, Fokker E. V i Albatros D. III. Przewidywane było uzupełnianie eskadry samolotami Spad VII, które zakupione we Francji miały niebawem nadejść do Warszawy, skąd trafić miały do Ławicy. Podczas montażu samolotów w Warszawie okazało się, że część dostarczonych przez Francuzów samolotów była w bardzo złym stanie a niektórych nie udało się nawet zmontować. W końcu w lipcu 1919 r. udało się dostarczyć Spady VII do Ławicy, jednak ze względu na ich złą jakość eskadra nie została wysłana na front. Po otrzymaniu Spadów 4 Wielkopolska Eskadra Bojowa stała się pełnowartościową jednostką myśliwską, pozostając nadal w Ławicy jako rezerwa taktyczna Naczelnego Dowództwa. W tym okresie dowódca eskadry intensywnie szkolił personel latający, szczególnie w lotach grupowych i walce powietrznej.
W lutym 1920 r. po zajęciu Pomorza eskadra przebazowana została na lotnisko w Bydgoszczy. Przezbroiwszy się na samoloty Fokker D. VII oddział gorączkowo przygotowywał się do wyjścia na front. Z nastaniem wiosny 1920r. eskadrę skierowano na lotnisko Wapniarka na Podolu, gdzie miała wejść w skład III Dyonu Lotniczego.
W ramach ujednolicenia numeracji eskadr rozkazem Naczelnego Dowództwa z 13.04.1920 r. 4 Wielkopolska Eskadra Bojowa została przemianowana w 15. Eskadrę Myśliwską.

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych